dünyadaki çoğu erkek gibi
başarısızlıklarının
kendilerinden bağımsız
birçok etkenden
kaynaklandıklarına inanıyorlar.
sonra yerlerinden kalkıp
bahis gişelerine doğru yürüyorlar.
romantik ve görkemli bir oyundu yazmak o zaman, keşfetmenin ateşiyle alev alev.
şimdi
o kadar çoğuz ki şimdi, yüzlerce edebiyat dergisi, yüzlerce yayınevi, binlerce başlık.
kim sıyrılacak bu bok yığınının içinden?
sormak bile abes nerdeyse.
yalnız kalmaktan daha kötü
şeyler de vardır hayatta
ama genellikle
bir ömür alır bunun
farkına varmak
o zaman da
çok geçtir
ve çok geçten
daha kötü
bir şey yoktur
hayatta.