O geceden arkadaşlarımdan hiçbirine söz etmedim; içimin bir zamanlar ne kadar ölü olduğunu asla bilmediler, şimdi nasıl çiçek açtığımı asla anlamayacaklar.
Olağanüstü Bir Gece~ Stefan Zweig
Aksine çiçek de açarmıyım bilmiyorum, hevesimin kalmadığı içimin bomboş hissettiği noktadan nasıl çıkacağım konusunu da derin derin düşünüyorum. Rutine bağlasam duygularımı bastırmış olacağım; duygularımı bastırırsam patladığında toplaması bir hayli zor olucak öbür türlü düşünsem sürekli, çıkamıyorum oradan karmakarışık bir yer burası diyorum ya nasıl çiçek açarım bilmiyorum..