Evet, nükte daima.
İsterim ki, akşamüstü kızıl bir sema
Altında can vereyim bir nükte savurarak,
Haklı bir dava için vurularak, vurarak.
Ah ölmek, kendine denk bir düşmanın eliyle,
Kılıçla, silahların mutlak en asiliyle,
Kalbinden vurularak çimenlere serilmek,
Ve ölüm döşeğine girmeden ölebilmek,
Fakat erkekçe ölmek, titremeden, solmadan;
Kanlı dudaklarında nükte eksik olmadan!
İnatla tek bir görüşe saplanma öyle, kendini hep doğru, başkalarını hep hatalı görme.
Sadece kendi düşüncelerini doğru bulanlar,
kendilerini akıllı, güzel hatip sananlar
İçi boş ve kof çıkar yakından tanıyınca.
Sayfa 28 - İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu