İnsanın görünür olma arzusunun yanında görünmezlere karışma meyili de vardır. Bu içsel kaşıntı, "Hüdâ"dan gelmedir.
“Ben gizli bir hazine idim; bilinmeyi istedim ve mahlûkatı
Göz kapaklarımın ve alnımın uzun süredir nöbete duran asker gibi dimdik kasıldığını ve gerildiğini hissediyorum. Şimdi, en azından şu an, "barış zamanındayız! Bu saatte de kimseler gelmez!"
Kast
sisteminin zeminine oturmuş;
elinde de bi' cigara ve bakarak uzaklara
düşünüyor:
Hayır!
Yıkılmayacağım
ve firavunun kalbine belki bir ok ya da
bahtımı saplayacağım.
Çünkü
ufacıktan bir köşesi aklaşıp da yüreğimin
kara yazgımın rengine bulanıyor.
Ki bitinceyedeğin mûsikî
ki bitinceyedeğin..
Merhaba Melisa, umarım iyisindir; günlerce aklımda taşıdığım ve dahi zihnimin bi' köşesine iliştirdiğim düşüncelerimi, en azından buraya dizmek istiyorum. N'olduğunu anlayamadığım bir