Kimse için mazeret kabul edilmemeli, başlangıçtaki ilkem bu benim. İyi niyeti, hoş görülebilecek hatayı, yanlış adımı, hafifletici nedenleri kabul etmiyorum. Bende kutsama, af yok. Yalnızca hesabı toplar ve sonra, "Şu kadar tutuyor. Siz bir sapıksınız, şehvet düşkünüsünüz, yalancısınız, oğlancısınız, sanatçısınız vb." derim ben. İşte böyle. Bu kadar katı.
Herkes zengin olmaya çalışır. Niçin? Bunu merak ettiniz mi hiç? Güç kazanmak için elbette. Ama özellikle de zenginlik insanı peşinen verilecek yargıdan uzak tuttuğu, metrodaki kalabalıktan ayırıp nikel kaplı bir arabaya kapattığı, korunaklı geniş park yerlerinde, yataklı vagonlarda, lüks kamaralarda diğerlerinden ayırdığı için. Zenginlik, aziz dostum, henüz aklanma yerine geçmese de elde etmekte daima fayda olan bir ertelemedir.