Çocuklar darağaçlarıdır aşka,
Çoğalmaya o ulu fısıltılara,
Gelip bozmaya çimenlerini avuçların.
Bir amaç yapmaya aşkı
Sevgiye ve tanrıya.
Sayfa 32 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Reklam
Ve siz artık soluğumu duymayan yeşil şapkalı ey yuva perileri,
Konup bir çarşının ortasındaki idam sehpalarına
Ağlayarak anlatın bizim hikâyemizi.
Sayfa 29 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Kiremit damlı kırmızı bir ev. Yaşamam buydu belki.
Kiremit damlı kırmızı bir kadın. Aşk derdim çekinmesem.
Bir kayaya en yalnız yanından uzanmak. Sevmek belki.
Unutmak hançer bilekli uykusuz haydutları.
Belki bir dünya büyütmek, saklanmak belki.
Sayfa 27 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Böyleydi benim çarşım, benim kasabam böyle.
Ben neden hep usandım, davranışlarla yaşadım böyle?
Neden bazı zamanlar güldüm, bazan neden üzüldüm?
Ama neden kaçmadım o küçük tanrılardan?
Kaçmadım o yollardan insansız bir ormana?
Silahlara yapıştım neden, bazı zamanlar güldüm?
Ben neden hep korkaktım, cesaretsizdim böyle?
Sayfa 26 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Artık kiremit damlı kırmızı ev. Bir ağaca asıyorum seni.
Artık kömürleşen kadın. Beyaz bir dünyaya gönderiyorum seni.
Ve siz yeşil şapkalı ey yuva perileri,
Konup başka bir evin başka bir bacasına
Fısıltıyla anlatın artık bizim hikâyemizi.
Sayfa 25 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Reklam