Ne var ki, kendimi sevemiyorum: Yüzümü, gözümü, tırnaklarımı, midemi, yüreğimi... Beynimi de sevmiyorum; ne zaman bir şiir düşse içime, katlediyorum onu. Kafam, cinayete kurban gitmiş şiirlerle dolu sanki.
Sayfa 156 - Yapı Kredi Yayınları
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bıraktığım ne varsa, istediğim ne varsa, bıraktığımla istediğim arasında ne kalmışsa bütün bunların özetisin sen.
Sayfa 155 - Yapı Kredi Yayınları
Zaman insanilik bakımından duruyor, ölümsel bakımdan parmakla sayılıyor. Ve bense görünmeyen olayların tarihçisiyim.
Sayfa 154 - Yapı Kredi Yayınları
Dünya saçmaysa ve bilinmeyense, yaşamak anlamsızsa, kaçmak bir uyumdur deniyor. Bence uyum, "gene de yaşamak", "Kış güneşi, sarmaşık, kim ne anlıyor sanki ölümden."
Sayfa 153 - Yapı Kredi Yayınları
Şiir bir dengeydi benim için, katlanmayı başarmak, ama yenilgilere karşı çıkmaktı bir bakıma. Oysa yeniliyorum artık, içimden içimden yıkılıyorum. Elimdeki tek silah işlemez oldu. Yalnız, ama yalnız senin mektupların var. Onlar da olmasa... Sahi, ya mektupların olmasa? İçinde hiçbir şey bulunmayan bir ses olurdum belki.
Sayfa 150 - Yapı Kredi Yayınları