Kopuyor ressamla heykeltıraşın dostluğu
bakarlarken
bir yeni ölünün ağzından içeri
Ressam diyor ki: bu, paletteki deliktir
atılıyor heykeltıraş:
hayır! bu, olsa olsa çekicin sonsuzluk madeni
biri boyarken öbürü yontuyor cinin cesedini....
Ölüler beni serinliğe yakıştıramaz çünkü hiç kimse çıkmak istemez bu mevsimden dışarı çünkü bitkinliklerini günden saklar ekinler ekinler çocukların en rahat uykuları
gece ayakları kokan bir adam gibi gelir eşiklere oturmuş aya doğru çocuklar o serin bereket gölgeleri çocuklar yani çocuk o güzel tüccar yorgunluklar alıp kargılar dağıtan geceye karanlıktan önce gelen çocuklar.
bu şaşkınlığı çünkü gece yuyamaz sanki ne kalmıştır çocuklara isa'dan ölüler beni ölüme yakıştıramaz gibi hâlâ saçlarımda tozlu bir akşam.
Selam ey gece, ey çöl kurtlarının gözlerini
inanın ve güvenin kemiksi oyluklarına dönüştüren!
ve senin pınarının kıyısında, söğütlerin ruhları
baltaların sevecen ruhlarını kokluyorlar.
Neşe ile ızdırapla,
Düşünce ile dolu iken,
Tükenmez ezalar içinde,
Ümitler, tereddütler geçirirken
Kederler içinde yoğurulurken
Mesut olan,
Ancak seven ruhtur.
Johann Wolfgang von Goethe