Bir dişli, bir çırpınma, ekşi bir yüz. Hala sıçrayan parçalarını topluyorum yerden, sakatlanmış kertenkele. Bir araya getirip yapıştırıyorum parçalarını. Böylesine un ufak edilmiş bir dünyada garip bir bütünlük seninkisi. Biz ki her adımda örtünüp, soyunup maskeler takıyoruz yüzümüze, tanımakta güçlük çekiyoruz sendeki aynı insanı...