“Onlar İlahi Lordlar ama aslında hepsi hâlâ birer küçük çocuklar…”
Nereden başlasam bilemiyorum aslında…
Neredeyse 1 yıl sonra ilk kez, tekrardan okuma alışkanlığımı kazandığımı hissettim bu kitapla. Beni tekrardan kitaplara bağlamaya iten bir müthiş bir seriydi. O kadar güzeldi ki… Neredeyse 2 hafta içinde 5 kitaplık seriyi bitirdim aşırı akıcı ve olay örgüsü hoşuma giden ve sabah uyanır uyanmaz, gece ise yatmadan önce okuyup bağlandığım bir seriydi.
Karakterlere gelecek olursak; Seride tüm karakterlere yeri geldi sinirlendim, yeri geldi kızdım, yeri geldi ağladım, yeri geldi sarılıp bağrıma basmak istedim. Favorim tabii kii Darendi… Yaptığı fedakarlıkların haddi hesabı yoktu. Cehennem Lordu olmasına, yaşadığı onca şeye rağmen kötülüğe yenilmemesi ve içinde merhamet denen duygunun fazlasıyla olması ona deli gibi aşık olmama neden olmuş olabilir… Üstelik burcum yay yükselenim koç olup Has Ateş Grubundanım ister istemez çekiliyordum ckemdpwmdlwms
Nova ise müthiş, güçlü, hayran olduğum bir karakterdi fazla söze yok, kraliçeye ne söylesem az.
Daren ve Nova, Sina ve Sonay, Arın ve Ariana, Ayzer ve Eris… ve dahası. Hepsi kalbime o kadar işlenmiş ki. Hepsi çocuğum gibi…
Seriyi az önce bitirdiğim için kalbim buruk hatta, onlara veda etmenin bu kadar zor olacağını düşünmemiştim sanırım fazlasıyla bağlandığım ve iyi ki okumuşum dediğim bi seri oldu. Sadece okuyun, pişman olmayacaksınız. Ben de onlara veda etmenin burukluğuyla biraz duvarla bakışacağım sanırım…
Kitapla kalın, hoş çakalın… 🪽