Annem bir keresinde bir milyon dolar bile verseler tekrar çoçuk olmak istemeyeceğini söylemişti. Acıya karşı derinlemesine bir bakış açısına sahip olmadığın zamanlarda, bir şeyler canını daha çok yakar demişti.
Neden hayatımızdakı kötü şeyler, iyi olanlara göre daha fazla yer kapliyor aklımızda? Bu insan olmanın bir parçası mı yoksa sadece bana özgü bir şey mi?