Aşiyan

Aşiyan
İstanbul
İzmir
447 okur puanı
Ekim 2025 tarihinde katıldı
Tam her şeyin asılı kaldığı, o hikayenin asla tamamlanmayacağını anladığın o kırılma anında, göğsünün tam ortasına bir ses dokunuyor. Kadim bir sayfadan sızıp gelen, zamanı ve mekânı delen bir soru: ​"ALLAH C.C kuluna kâfi değil mi?" ​Bu soru, kırık dökük kalplerin, yarı yolda bırakılanların, sessizce ağlayanların sığınağıdır. İnsanların vefası bir yere kadardır, sevgileri eksiklidir, ömürleri ise bir nefeslik. Seni en iyi tanıyanın, içindeki o kimselere anlatamadığın sızıyı en iyi bilenin fısıltısıdır bu. "Herkes gitti, her şey yarım kaldı ama Ben varım," demektir. ​Dünya seni terk edebilir, bağlar kopabilir, sevdiklerin arkasını dönebilir. Ama bu ayet, ruhun en derin köşesine çekilen o zarif çit gibidir; seni korur, seni sarar. Eksik kalan ne varsa O’nun rahmetiyle tamamlanır. İnsan kemik rengi bir yalnızlığa büründüğünde, bu soru kalbe batan kıymıkları tek tek temizler. ​Evet, kâfidir. Başka hiçbir sahte teselliye, hiçbir geçici omuza ihtiyaç bırakmayacak kadar kâfidir. Gözünü kapat ve kalbine fısılda: O, seninle. Her şeye rağmen.
Sevda Özdek isimli okura yanıt verildi
Aşiyan
Sevda ÖzdekSevda Özdek🌹 Beni de teskin teselli eden mucizevi ayettir kıymetli üstadım 💐
Reklam
Şimdi kendime soruyorum, gecenin bu dilsiz vaktinde: Her gidenin yaptığı gibi, sen de sana ait bir yaramı bırakacaksın yüreğimde? Oysa ben, bu hırpalanmış, bu kirli dünyada aşkı mutlu kılmanın yollarını arıyordum. Çocukça bir safiyetle, iki insanın birbirinin yarasına merhem olabileceğine, ruhların birbirini kusursuzca anlayabileceğine inanmıştım. Tenin değil, ruhun dilini konuşalım istemiştim. ​Ama sen... Sen uzak kaldıkça bana, aramıza o aşılmaz sessizlik duvarlarını ördükçe, ben yavaş yavaş yok oluyorum. İçimdeki o heyecanlı çocuk ölüyor, görmüyor musun? Bir insanın gözünün önünde bir diğerinin parça parça bitişini izlemesi ve hiçbir şey yapmaması hangi kitabın hangi sayfasına sığar? ​Sonra sokaktan bir ses yükseliyor, bir dost fısıltısı ya da kaderin ta kendisi: "Giden gelir mi sandın? Aldandın, boşa yandın..." ​Doğru, belki de en büyük hatayı en başta yaptık. Gidenlerin pişmanlıkla geri döneceğini, bir gün kapının eşiğinde durup af dileyeceğini umut etmek, insanın kendi kalbine sıktığı en dilsiz kurşundur. Sanma arkadaş, sanma... Giden, arkasında bıraktığı o enkazın ne kadar derin olduğunu bilerek gider. Bilmek canını acıtmadığı için de bir daha asla arkasına bakmaz. ​Şimdi yüreğimize oturan o taşla, sırtımızı dünyaya dönme vaktidir. Varsın dünya kendi gürültüsünde boğulsun. Biz, ruhu zedelenmişler, o biten ve yarım kalan aşkın asil yasını tutmayı da biliriz.
Aşiyan
Ruhum ÇocukRuhum Çocuk😪Ah Fatma ahh üstadım 🌹😪
İnsan en çok canı yandığında öğrenir taş taşımayı. Kendine koca bir kale inşa eder; harcına kırgınlıklarını, suskunluklarını ve yarım kalmış vedalarını katar. Sonra o kalenin en kuytu köşesine çekilir. Dünyaya sırtını döner. Çünkü bilir ki, en derin yaralar hep en çok sevdiğin yerden gelir.
AyTozu☾ isimli okura yanıt verildi
Aşiyan
AyTozu☾AyTozu☾ 🌹Kıymetli üstadım gözlerinize hislerinize sağlık çok teşekkür ederim. Selam dua ve muhabbetle💐
İnsan en çok canı yandığında öğrenir taş taşımayı. Kendine koca bir kale inşa eder; harcına kırgınlıklarını, suskunluklarını ve yarım kalmış vedalarını katar. Sonra o kalenin en kuytu köşesine çekilir. Dünyaya sırtını döner. Çünkü bilir ki, en derin yaralar hep en çok sevdiğin yerden gelir.
AyTozu☾ isimli okura yanıt verildi
Aşiyan
Hayallerime,kırgınlıklarıma,kizginliklarima, kaybetmelerime,kazandiklarima ait🤗
İnsan en çok canı yandığında öğrenir taş taşımayı. Kendine koca bir kale inşa eder; harcına kırgınlıklarını, suskunluklarını ve yarım kalmış vedalarını katar. Sonra o kalenin en kuytu köşesine çekilir. Dünyaya sırtını döner. Çünkü bilir ki, en derin yaralar hep en çok sevdiğin yerden gelir.
AyTozu☾ isimli okura yanıt verildi
Aşiyan
AyTozu☾AyTozu☾🌹 muhtesem