Yüksel ÖNER
@VeBen
Üniversitede en çok sevdiğim öğrenciler,yıllardır okulu bitiremeyenlerdi.Yanlarından ayrılamazdım.Onların başarısızlık masallarını büyük bir hayranlıkla dinlerdim.Sonra,onları öğrenci olarak bıraktım üniverditede: ben bitirdim.Meyhane arkadaşlarını da meyhanelerde bıraktım; ülkü arkadaşlarını da ülküleriyle başbaşa.Bir yerde durmasını bilemedim.Hiç bir yere varamadım.En çok da,başarısızların yanında kalmayı becermek isterdim.Beşiktaş'taki koltuk meyhanesindeki Reşit Beyle beraber geçirmek isterdim bütün yaşantımı.Beni bir yerde barındırmadılar...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ölmeye karar verdim Günseli
ölümü değil senin bu satırları okuduğun zaman ölmüş olacağımı...
Saatine baktı;saniyeleri izledi.Zaman kavramını canlı tutmaya çalışan yetkisiz bir gösterge.Zamanın böyle geçmesine imkan var mı?Yıllar,bu küçük aralıkların birleşmesiyle açıklanabir mi?