Vecihe Doğan
@Vecihe_D
Belki annemin bana dokunmasını sağlamak için ben de kendimi yaralamak zorundaydım.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bir sorunu hiçbir sekilde çözemiyorsanız, o artık çözülmesi gereken bir sorun değil, kabul edilmesi gereken bir gerçektir
Eğer itkilerimiz sadece açlık, susuzluk ve arzudan ibaret olsaydı neredeyse özgür olabi-lirdik fakat şimdi esen her rüzgârla ve rasgele bir sözcük veya o sözcüğün bize iletebileceği bir manzarayla etkileniyoruz. Yatıyoruz; bir düş, uykuyu zehirleme gücüne sahip. Kalkıyoruz; serseri bir düşünce günü kirletiyor. Hissediyor, görüyor ya da düşünüyoruz; gülüyor ya da ağlıyoruz, Aşırı kederi kucaklıyor ya da endişelerimizi fırlatıp atıyoruz. Aynı şey: Zira ister üzüntü olsun, ister neşe, çıkış yolu hâlâ açık. İnsanın dünü asla yarını gibi olmayabilir; Değişimden başka hiçbir şey ayakta kalamaz
Sevgili dağlar! Benim güzel gölüm! Yolcunuzu nasıl karşılıyorsunuz? Zirveleriniz açık; gökyüzü ve göl, mavi ve berrak. Bir huzur habercisi mi bu yoksa benim mutsuzluğumla edilen bir alay mı
William öldü
Acı sona erdi, çektiği ıstıraplar ebediyen bitti. Narin bedenini çimler kaplıyor ve o artık hiç acı duymuyor. Ona acımak için bir neden olamaz artık; bunu, acı çekmekte olan hayattakiler için saklamalıyız.