Musa Özbakır
@Vega
Şu anda okuduğu kitap
Coğrafya kader midir?
Bataklıklar ülkesi "Suomi",sadece bataklık değil granit kayalar,ormanları,gölleri(irili ufaklı 55.000) ve sert iklimi ile beraber soğuk,yalnız ve kasvetli bir ülke.
Tabi tüm bu coğrafi yoksunluğa ve etrafındaki siyasi olarak İsveç ve Rusya gibi büyük ve güçlü ülkelere rağmen ülkelerini çok seven çalışkan ve dürüst Fin halkı.Öyleki yaklaşık 650 yıl İsveç ve 100 yıl kadar Rus siyasi hakimiyetinde olmalarına rağmen dillerinin ve kültürlerinin yardımıyla İskandinav ve Slav toplumlarının etkisinde kalmadan ve asimile olmadan varlıklarını sürdürmüşler ve en sonunda o çok arzuladıkları bağımsızlık arzularını Cumhuriyet ile taçlandırmışlar.Rus yönetimine bağlı olmalarına rağmen sosyalizm idaresinin etkisinde kalmamaları.II.Dünya savaşında denge politikası gütmeleri,bağımsızlıklarını kaybetmeme adına Rusya ya toprak kaybetmelerine rağmen esaslı bir savaşa girmemeli ve savaş tazminatı ödemeleri bu denge siyaseti ile bağımsızlıklarını devam ettirmelerini sağlamıştır.
Kitap esasen sıfırdan en tepeye(eğitim,refah,ekonomi,özgürlükler vs.) bir halkın şahlanışını anlatmaktadır.Az sayıda olan bir ulusun çalışkanlığı,vatanseverliği(ki bunu ülkelerinin gelişimi için gösterdikleri azim ile sağlamışlar) ile bulundukları coğrafi yoksunluğu aşarak günümüzde en yaşanılır,refah ve eğitim seviyesi en yüksek ülkelerde başı çeken bir ülke olması anlatılır bir Rus yazar tarafından.
Tabi burada kitabın başında belirtildiği gibi Kitle ve kahraman arasındaki ilişki ile birlikte toplumsal dönüşüm ve ilerleyiş sağlanmıştır.Bu toplum ise arzuladığı dönüşüm ve ilerleyişi Johan Vilhelm Snellman ile başlatmış.Onun fikirleri ve etkisiyle Eğitim,Kilise,Kışla,Aydın ve Halk,Devlet dairesi,Spor ,Ebeveyn Çocuk ilişkileri konularında halk eğitilmiş,aydınlatılmıştır.Ülkesi için bir medeniyet ateşinin
Halklar dindar olmazsa ne bilim ne felsefe ne sanat ne siyaset ne de teknoloji onları kötülükten koruyabilir ıstırap içinde yaşamalarını engelleyebilir.
Herkse hayatındaki zorluklardan,acılardan ve düzensizlikten şikayet etmesine rağmen hayatı daha iyi,daha düzenli bir hale getirmek için kimse parmağını bile kıpırdatmıyor.Hepimiz hayata dışarıdan bakan seyircileriz sanki,her şeyi ve herkesi yargılamak üzere görevlendirilmiş gibiyiz.Herkes büyük işler,büyük şahsiyetler,büyük sevinçler isteyip beklerken,kendisini ve çevresindeki hayata alışılmış bayağılılığın milim bile üzerine yükseltmeyi düşünenlerin sayısı oldukça azdır.İnsanlar borçlarını ödememek için her yönteme başvuran vicdansız borçlulara benziyor.
...en büyük medeniyetsizlik bilmemek,istememek ülkedeki her bir insanın fiziksel,zihinsel ve manevi gücünden faydalanmamaktır.