Bu dünya hepimizin birbirine acı çektirdiği bir yer hemde bu dünya için!
Acılar bize aitken ve bize ızdırap verirken,dünya ise kimseye kalmıyor.
Yine de hemen her gün bir yerlerde birbirimize acı veriyoruz.
Sevgili Aytmatov tekrar yüzümüze vurmuş bu gerçekliği.
Buruk bir son daha bırakmış
Bir iki güzel hikayesi var ancak aşırı basit bir dili ve mizahı var
Aynı hikaye içinde olay sürekli tekrar ediyor be bu da zamanla insanı okumaktan soğutuyor