Doğanın güzeli, dijital güzelin zıddıdır. Dijital güzelde ötekinin negatifliği tamamen kaldırılmıştır. Bu yüzden tamamıyla pürüzsüzdür. Dijital güzel hiçbir çatlağı, aralığı içermemelidir. Alameti negatiflikten arındırılmış hazdır, yani beni beğendir. Dijital güzel içinde hiçbir yabancılığa, başkalığa izin vermeyen aynının pürüzsüz alanını oluşturur.
Güzeli genel bir şüphenin altında tüketim kültürünün mikrobu olarak tayin etmeye çalışmak ve post-modern bir tarzla yüceyi güzelin karşısına koymak faydalı olmayacaktır. Güzel ve yüce aynı kaynaktandır. Yüceyi güzelin karşısına koymak yerine; güzeli, içselleştirilemeyen ve öznelliğin yitirildiği yüceliğe irca ettirmeliyiz. Böylece güzel ve yüce ayrımı son bulur.
Güzelin aksine yüce herhangi dolayımsız bir hoşnutluk ortaya çıkarmamaktadır. Yücenin karşısındaki ilk hissediş tıpkı Burke'ninki gibi acı veya gönülsüzlüktür. Yüce, muhayyile için çok şiddetli, büyüktür. Muhayyile yüceyi taşıyamaz, onu bir imge olarak bir araya getiremez. Bundan dolayı özne, yüceyle sarsılır ve altüst olur.