Hapishanenin tek odalı kadınlar koğuşuna getirdiler soktular. İşte bunu hiç beklemiyordu. Bir çınar gibi oğluna karşılık bir ev yakmış. Bu haksızlık ona oğlunun ölümünden de ağır geldi.
Günaydın. Meselere kafa yormaya, bir şeyleri sevmeye vaktimiz yok. Hâlbuki bütün bu olanlar ne çok zaman kazandıracaktı bize. Öyle olmadı, tutsak gibi hissettik pek çoğumuz. Fahri Erdinç aynı kitabında, "Düşünebildikçe insansınız, sevebildikçe varsınız." İnsan olmak ve var olmak, budur işte sevgili okur. Her şeye rağmen! Var olun.
Günün pasajı:Fahri Erdinç - Acı Lokma