Buğulanan gözlerimle arkasından bakarken: “ Beni bir başkasına tercih etmeseydin, devireceğin her masanın yanında durur, işleyeceğin her suçun müvekkili olurdum Nevin,” diyorum boğulurcasına.
Yaşanan ya da yaşanacak olana ne katkısı olurdu ki böyle konuşmaların? Çok laf, bir ilişkiye olsa olsa yük değil mi?
Takvim
Yenilgi biz ta kendimiz olunca, mesele artık yenilmek değil, yenilginin takviminden biraz daha zaman koparabilmekti sadece.
Açıldıkça daha çok ışık sızdıran kapılarımız yoktu; bu yüzden ihanet mubahtı, karanlık mubahtı bize. Çünkü bizler aslında ışığa ait değil, karanlıktan korkmamak için kendi kendimize uydurduğumuz ışıltılı yalanlara aittik. Belki bu yüzden her şeyden ve her yerden karanlık dolanıyordu paçalarımıza.
Aslında tıpkı çırak gibiydi toplumda. Huzurlu kalmak ve güven duymak için herkesin aldatıldığını öğrenmemeye ihtiyacı vardı…