yüzünün üzülmeye çalışmış yerlerinden bahsediliyor
güya gövdenin ve sesinin başına su gelmiş, inanmazdım
herkesle hançersin de kendinle adın çıkmış sanki
kalbini özenle kırmışsın bütün eşyanın, ummazdım
incirin öte hatrı suyun kuşkusuz fikriyle üzgünüm
dilemiştim ki en çok kar yağmasın bu kış
bu kış kalp suyumla ıslanmasın yastık
dilemiştim ki yoktur aşk
bu mutlak hasar bu mükemmel hata
bu belki mümkün bir kusurdur sinemdeki
Ofisten Datça’ya kadar anlam aramanın, ayakta kalmanın yazgısı. Kirlenmiş perdeler, kırılmış gözlük camları, yıpranmış giysiler… ama yine de şarkısı beyaz olana tutunabilmek ya da tutunamamak..
şairin kalemine güvenerek okuduğum biyografik bir roman ama nevin can sıkıyor. Net.
Senin ideallerin, dünya görüşün var, ilkelerin var; işte mücadelen filan var. Oysa bunların hiçbiri bana lâzim değil. Ben hayatımda rahat yasamamı sağlayacak sıradan birini istiyorum.
Atılgan, cesur ya da ne bileyim bilgili, karizmatik filan olması gerekmiyor. Ben sadece her aksam göğsünde saatlerce susabileceğim birini istiyorum; sıradan, sakin, sessiz birini. Seninle nereye kadar gidebilirdik ki!"
Şarkısı Beyaz
taş yürekli şehirlerin rüyaları darmadağın mağlup insanlarına bakarken, üzerimize hep kir sıçratan hayatın kötülüklerine karşı bembeyaz şarkılara göz dikiyorum. 130