Kafamda Bir Tuhaflık, başkahraman Mevlut ve etrafında gelişen olaylar silsilesi için bir isim. 1969-2012 yılları arasında Türkiye panoramasının İstanbul üzerinden gözler önüne serilmiş. Kitaptaki aşk, kabulleniş, fedakarlık ve merhamet üzerine kurulmuş ve öylece devam etmiştir. Gerek toplumsal olayların gerekse siyasal olayların net bir şekilde aktarıldığı Orhan Pamuk’un en iyi kitabı diyebilirim. Şöyle ki, kitabın zaman akışı olarak ele alındığı son yılından sonra bile -10 yıl geçmesine rağmen -hala kitapta siyasi tarafların sivri tutumları, zenginleşme uğruna yandaşlık edilerek müteahhitliğe erişme, imar durumundan yararlanma, medrese kavramı ve varlığı gibi tarihin tekerrürü gözler önünde. İstanbul’un kozmopolit yapısı ve hızla değişimi halkın bir kısmının bu değişime ayak uydurmayıp bir kısmının ise hızla ayak uydurup tabakalaşmanın varlığı o dönemin İstanbul’u tanıma adına okunması gerek.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
O halde bir şeyi unutmak istemek, unutmaya niyet etmek, unutmanın iyi bir yolu değildi. Hatta insanın unutmaya niyet ettiği şey aklına daha çok takılıyordu.
Ama mezarlıkta yürüyen kendisi değilde başkasıydı; hayatı da bir başkasının başına gelen bir şeydi sanki.
Kendisi de masadaki bardağı doldururken yalnızca bir ruh olduğunu, kendi gövdesinin dışına çıktığını hissetmişti.
babasının arkadaşlığı, elini onun elinin içine koyup hissettiği şeyleri özlediği için de pişmanlık duyardı. O zaman uyuduğu için kendini suçlar ve kafası bütün bunlarla meşgulken dersini iyi çalışamaz ve daha da suçluluk duyardı.