Figen
@VictorFigo
Reklam
hafıza, minneti değil alışkanlığı saklar; insan da iyiliği borç değil, veri gibi tüketir.
nankörlük çoğu zaman kötülük değil, seçilmiş bir unutma biçimidir.
iyilik yapıldığında değil, hatırlandığında değer kazanır; insan ise hatırlamayı en son günceller.
vicdan, bazı insanlarda bir duygu değil; ertelenmiş bir bildirimi andırır.
insan, kendine sunulanı kader, başkasına sunduğunu ise tercih sanarak yaşar.
ama aslında çay soğur, insan ılık kalır, hayat fazlasıyla ekşi
bir tek ben anlamam, herkes çözmüş gibi yapar, en fenası da o
sabahı açtım, içinden yarım bir gün çıktı
insan dediğin biraz eksik, biraz fazla sanrı
tam ortasında takılı kalmış bir kelime: ehveniş
ne iyiye varıyor yol ne de kötülüğe, dümdüz bir hayal kırıklığı