Kaan B

Kaan B
@Vio_l_l_
Memento mori, memento vivere.
Hoşça-kal dünya Sana ne kadar dilek etsem de gitmezsin biliyorum Gökyüzü bile artık avutmuyor beni Hani bulutların maviliğine sığındığım dünya Sahi, mavi ışığını yitirdin nezdimde artık Yalnız giden hülyalarım sana yetişecek Sana yetişip beni büyütecek Sobanın çıtırtısı eşliğinde uyuyan küçüklüğüm Sana da hoşçakal Veda ediyorum sana Artık sıcaklığını veremiyor hiçbir şey Filhakika şu küçük hayatta yalnız oydu beni ısıtan Isıtıp önüme koyan, uyutan Niye gittin? Sen de mi zorlandın yanarken gözlerime bakmaya Yoksa zamana ihtiyacı olup yanmak isteyen Yoksa sevgiye muhtaç olup yakmak isteyen Yoksa sağlık olsun Kalmanı isterdim oysa Portakal kabuğu eşliğinde yaksak bütün hülyaları Hani bulutlarda yetişenleri Hoş bir efsun kalsa ardında Gittiğin günkü gibi aynı Yalvarırım yine dön Soğuk kaldı insanlar soğuk bu sobalar Hülyalarım sıcak olsa da geleceğe Hiçbir vücut sıcaklığı artık nüfuz etmiyor bu yüreğe -Vio
Şiir
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ahraz gecenin karanlığına düşen Bir kar tanesiyim ben Doğduğumda kocamandim Doluydum Hangi rüzgar eser Hangi kuş yoluma çıkar bilmezdim İlk buluttan düşünce dünyayı deler geçerim sandım Meğersem hayat mihverindeki zerreymişim Düştüm Herkesle düştüm Önce annemle babamın hayatına düştüm Isındım Yola düştüm Hatıralarım oldu Üşüttüm onları Küçüldüm Sevdiklerimin hayatına düştüm Üşüdük beraber Yalnız bir kar tanesiyim ben Sokak lambası olmasa görülmeyecek bir kar tanesi Işığın vurduğu yerde güzelleşen, Güneşin olduğu yerde ölen... Bir kar tanesiyim ben Küçüldüm Bir kartopu olmaya düşüyorum Eski büyük vakitlere düşmek için Hani dünyayı sarsarım umuduna Düştüm Herkesle düştüm Birlikte düştük
Şiir
"Neden edebiyat?" "Yeryüzüne dayanabilmek için." -Tezer Özlü
Hayatın kederli yanı, kendin gibi yaşayamamaktır. Hayatın neşeli yanı ise, kendin gibi ölebilmektir.
Frederick Nietzsche