Frederic Gros-Yürümenin Felsefesi
“Can sıkıntısı,boş zihinle karşılaşan bedenin hareketsizliğidir. Yürüyüşteki tekrarlar sıkıntıyı bertaraf eder çünkü bedenin hareketlenmesi ile birlikte zihin kendi bezginliğinden etkilenmez, kendi ataletindeki sonsuz bir sarmalın müphem baş döndürücülüğünden yararlanmaz artık. İnsan her ne kadar hiçbir Şey bir işe yaramayacak olsa da, canı sıkılırken yapacak bir şeyler arar hep. Yürürken yapılacak bir şey her zaman vardır,o da yürümektir.”
Fransız felsefe profesörü Gros’un yürüme eylemi üzerine değişik felsefeci ve düşünürlerden alıntılarıyla derlediği, yürümek gibi esasında sadece bir ayağı diğerinin önüne atmak gibi kolay olan bir eylemin içine bakıldığında ne kadar derin ne kadar iyileştirici olduğunu fark ettiriyor. Günümüz insanının hayata yetişmek adına bir makine gibi yaşaması sebebi ile yürümenin de hep bir yere yetişme amacıyla yapıldığı,aslında biraz yavaşlayıp etrafında farkına vararak yürüyebilmenin insana nasıl iyi geldiğini anlatıyor. Değişik, basit bir eyleme farklı bakış açıları katan güzel bir deneme olmuş ben sevdim
#bitavsiyemvar