boynu kırık bir zürafanın boynu kırıkken iyileşmiş. kaynamış
benim boynum da bu hayat gerçek
öpülme yeri bu vurulma yeri burası
burkuluyorum gerçeği incitiyorum
camı çerçeveyi içimden indiriyorum
sen sızladıkça taştan kıyılarına vuruyorum dünyanın
Darbuka Solo