İyi bir edebiyat eseri insana déjà vu duygusu verir. Edebiyatın en heyecan verici özelliği de bu değil mi: insanların zihinlerinin içinden geçenlere tanık olma hissi yaratması. Elbette bir yanılsama bu ama kuvvetli bir etki bırakır iyi yapıldığı zaman. Okumayı da bu yüzden sevdim hep. Poe'nun delileri ne düşünüyor, dehşetin zihindeki yansıması nasıl bir şey... Büyülenirdim.
Robin'in hüzünlü gözleri daha da iç acıtıcı bir hâl alıyor. Var olmanın gelip geçiciliğini kalplerinin derinlerinde hissedip acı çekiyor olabilirler miydi?
Bir fotoğrafın içinde donup kalsaydık beraber. Bu ağaçlar, bu toprak, bu hava, bu sessizlik ve tüm bunların ortasında okumakta olduğu kitaba dalıp gitmiş ben.