Vîyan
@Viyanmete
"İstersen yaparsın!" sözü tam bir kandırmacaydı. İnsan ancak yapabileceğini isterdi.
Reklam
Bu kitapta derin yaşanmışlıkların, büyük hayal kırıklıklarının, küçük mutlulukların, yenilgilerin, hüznün, anıların ve yalnızlıkların anlatıldığı kısa öykülerden oluşmaktadır.
Kitabı severek okudum, öykülerinin gündelik yaşamdan olması ve samimi bir şekilde yazması güzel olmuş. Ama kısa olmasına üzüldüm çünkü devamı olması gereken birçok öykü vardı içinde.
Çıt diye kırılıyor iki insan. Bir vakit kaynadıkları yerden. Kimse duymuyor. Arabalar geçiyor sokaktan. Çocuklar konuşuyor. Küfrediyor biri. Bir kadın camdan bağırıyor mahalle bakkalına: "Kadir, iki ekmek!" "Tamam, abla! Hemen!" Pof diye bir torba iniyor gökten yolun ortasına, başka bir kadın her gün aynı saatte çöp torbasını atıveriyor mutfağın camından. Kimse duymuyor o incecik kırılma sesini, hayatın gürültüsü patırtısı içinde. Bir tek ikisi.
Bu saatten sonra ne olsa şaşırmayacak gibi bakıyordu dünyaya. "Daha ne olsun" der gibiydi gözleri.
Reklam