Volkan Ar
@Volki_35
Parklara, okul Bahçelerine gidiyorum. Sessiz evimiz için, çocuk sesleri; kuşsuz ağacımız için, kuş sesleri biriktiriyorum.
— Bir yıldız tut içinden.
— Tuttum.
— Bir yıldız daha tut içinden. Sonra bir yıldız daha. İçindeki yıldızlar çok olursa, ipil ipil aydınlık olur için.
— Bir kuş tut içinden.
— ... uçuyor, tutamıyorum!...
Geçenlerde yaşadığım bir şey, şunu öğretti bana: İstese de çok uzağına gidemiyor insan kendisinin. Hangi trene binse, içindeki bir adrese varıyor sonunda. Hangi rüzgâra tutunsa kendine savruluyor; Hangi denize açılsa, yine kendi kıyılarında buluyor kendini...
Önüne açacağım her yıldızlı Atlas’ta ama büyük ama küçük bir deniz olacak mutlaka... onları duvara asmamaya çalış n’olur. Yere dökülmesin denizleri.