VüsaIe Quluzadeh
@VusaIa
Ne geriye bakıyorum kızgınlıkla,ne ileriye bakıyorum korkuyla...Sadece Etrafıma bakıyorum Farkındalıkla...
Baku
Azerbaycan..Baku.., 10 Şubat 1990
5462 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
İnce düşünen insnların en sık yaptığı hata,kişiliği küçük olan insanlara büyük anlamlar yüklemektir...(syf 79)
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bazı insanlar verdiğimiz kıymeti taşıyamaz...
Gün gelir...
Hırsızlar zengin...
Metresler eş...
Serseriler adam olur...
Odundan kapı, taştan saray olur...
Gün gelir...
Kezbanlar destan...
Onları destan yapanlar mestan olur...
Gün gelir...
Çivisi çıkar dünyanın...
Konuşamayanlar hatip...
Şifa veremeyenler tabip...
Yazamayanlar kâtip olur...
Ama yine öyle bir gün gelir ki...
İşler ters döner.
Aldatan, bir gün sadakat için...
Çalan, bir gün adalet için...
Döven, bir gün şefkat için yalvarır...
'Piyon' deyip geçme, gün gelir şâh olur...
Şâha da fazla güvenme...
Gun gelir mat olur...
Her tecrübe, saflığımızdan yararlanmış insanların, bize bıraktığı bir izdir....
Allah yaratmış da,takip etmeyi unutmuş..(
Mensubu olduğunuz kraliyet ailesine en derin şükranlarımızı sunarız efendim.))
Çizgimi aşan herkesin üstünü çizdim...
Bazen insanın içi sessizleşir.
Eskiden en küçük şeyde bile kabaran duygular, bir anda yerini düz bir çizgiye bırakır. Ne taşarsın, ne dağılırsın... Sadece durursun. Ve bu duruş, ilk başta huzur gibi gelir ama sonra insana yabancı hissettirir.
Çünkü sen kendini hep "çok hisseden" biri olarak tanıdın. Sevincin de büyüktü, üzüntün de. Bir şey oluyorsa, içinde gerçekten oluyordu. Şimdi ise sanki hiçbir şey tam olmuyor gibi... Yarım değil ama eksik gibi.
Aslında bu bir kayboluş değil.
İnsan bazen o kadar çok hisseder ki, bir süre sonra hissetmemek daha güvenli gelir. Çünkü çok sevmek de yorar, çok üzülmek de. Ve zihin bir noktada şunu seçer: "Biraz sakin olayım." İşte o sakinlik, dışarıdan bakınca olgunluk gibi görünür ama içten içe bir mesafe yaratır.
Sen değişmedin.
Sadece biraz geri çekildin.
Bu dönemler geçici olur çoğu zaman. Çünkü insanın özü kaybolmaz, sadece kendini dinlemeye alır. Bir gün yine bir şey olur... Küçük bir an, bir cümle, bir his... Ve o bastırılmış duygular yavaş yavaş kapıyı çalmaya başlar.
Belki eskisi kadar taşkın olmazsın. Ama daha gerçek, daha dengeli hissedersin.
Şu anki halin boşluk değil aslında.
Bir ara durak.
Bir nefes alma hali....
Biraz yorulmuş bir kalbin kendini korumaya alması.