İnsan, dükkânlarla tezgah ardında çalışan kadınlı erkekli üniversite mezunlarına rastlıyor; bu üniversite mezunları böylelikle yoksulluğa düşmekten kurtuluyorlar, ama onların kurtuluşu, kendilerinden önce tezgâhın ardında çalışmakta olanların yoksulluğa düşmesi pahasınadır. En alt sınıftan, hemen hemen en üst sınıfa kadar bütün sınıflarda insanların gündüzleri düşüncelerine, geceleri de düşlerine iktisadi korku egemen olmakta ve bu korku insanların çalışmalarını sinir törpüsü kılmakta, boş zamanlarını da dinlendirici olmaktan uzak bir hale getirmektedir. Öyle sanıyorum ki, uygar dünyanın büyük bölümünü sarmış bulunan delilik nöbetinin esas nedeni, bu hiç eksilmeyen korkudur.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
En alt sınıftan, hemen hemen en üst sınıfa kadar bütün sınıflarda insanların gündüzleri düşüncelerine geceleri de düşlerine “iktisadi korku”egemen olmakta ve bu korku insanların çalışmalarını sinir törpüsü kılmakta boş zamanlarını da dinlendirici olmaktan uzak bir hale getirmektedir.
Genellikle insanlar tarafından en çok arzulanan iki şeyden birincisi iktidar sahibi olmak, ikincisi de hayranlık uyandırmaktır.
Bedensel çalışmadan zevk duyuyorum, çünkü bedensel çalışma bana, insanoğlunun yapabileceği en soylu işi yaptığım duygusunu veriyor, ayrıca insanoğlunun üzerinde yaşadığı gezegeni ne kadar değiştirebildiğini düşünmek de hoşuma gidiyor. Gerçi bedenimin belirli süreler içinde dinlenmeye ihtiyacı var ve ben bu ihtiyacı elimden geldiği kadar gidermek zorundayım, ama yine de en mutlu anlarım, sabah olup da çalışmaya başladığım anlardır, zira ruhumu doyuran kaynak çalışmadır."Bedenleriyle çalışan işçilerin böyle bir şey söylediklerini hiç duymadım.
Grevdeyim hayata karşı. tembellik benim bayrağım, sandalyem simgem, yorgun gözlerim küfrüm. düşünmeden konuşuyorum çünkü grevdeyim var olana karşı, sırıtıyorum yorgun
gözlerimle yaşayana karşı. sinir bozucuyum çünkü grevdeyim hissedenin arzularına karşı. dokunmak istiyorum ama çekiniyorum, çünkü grevdeyim sevgiye karşı. aslında ben hiçbir şey yapmıyorum her şeye karşı. işte burada saklı grevin eylem disiplini. kendime has olan grev, kendimden doğan, hiçbir şey yapmamama karşın benden doğan bir eleştiri. ağlaklığım, çekingenliğim, çirkinliğim, aptallığım, düstursuzluğum ve daha nice benden olan şey ve daha nice benden kaynaklanmayan şey ve daha nice kötü insanlar. işte, grevi ben başlatmadım, ben bir piyonum ve oynanmaya devam ediyorum”