Gündüz aile kavgalarına ayrılmıştır ama geceleyin, kavga edenler sevgi ile kucaklaşır. Çünkü sevgi, bütün o laf ebeliklerinden daha yücedir. Ve insanoğlu, yıldızların altında, uyuyan çocuklarının, kazanılacak ekmeğin, az ötede yatan, alabildiğine kırılgan, ince ve kısa ömürlü bir yaratık olan karısının sorumluluğunu omuzlarında duyarak penceresine yaslanır. Sevgi tartışma götürmez. Vardır. Haydi, haydi, akşam olsun, sevilmeye değer bir iki doğru göreyim!