vusiican

vusiican
Yaseminler üstüne yemin ederim...
"Ama" demişti Umut biraz hüzünlenerek, "olur da birimizden biri unutur gelmezse, diğeri muhtemelen kendisini bu koca dünyada yapayalnız hissedecek, sevilmediğini düşünecek ve şu Kasap Gani tabelasını Kasap Cani olarak okuyacak! Yalnızca kederden ağlayacağı, gözleri yaşlı olacağı, bu yüzden tabelayı iyi seçemeyeceği için değil, aynı zamanda unutmak bir cinayet olacağı için."
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
"Ben hep bir şarkının ellerindeydim," diye fısıldadı, "bu yüzden aranıza karışamadım." Fısıltısı camda şekilsiz bir buğu olarak kaldı.
Kış. Öğleden sonra. Her yer karla kaplı. Hava güneşli. Ama bir umut yok. Bütün insanların bütün hayatı bu güneşli, soğuk, umutsuz kış günü işte.
"Annenizle babanız, en ufak bir hayat belirtisi bile göstermiyorlardı. Duvara asılı çerçeve örneklerinin önünde... O üzeri hali kaplı tezgahın arkasında... Ne garip... Yaşamaya değil de ceza çekmeye gelmiş gibi görünüyorlardı." Benimle, bizimkilerle ilgisi yok sanki söylediklerinin. Kendisiyle ilgili bir şeyden söz eder gibi konuşuyor. Sanki içini döküyor.
Ona bir gün her şeyi anlatabileceğimi düşünüyorum. Hep beraber içinde olduğumuz bu cehennemi, bu sıkıntıyı, bu intiharı...