“İnsanın cismi var, bu cisim eyni zamanda onun üçün həm ağır bir yük, həm də vəsvəsədir. O bu cismi sürüyür və ona tabe olur. O öz cisminə ciddi fikir verməli, cilovunu çəkməli, susdurmalı və yalnız əlacsız qaldıqda ona tabe olmalıdır. Bu itaətkarlıqda da günah gizlənə bilər, lakin bu cür günah bağışlanacaq bir günahdır. Bu yıxılmaqdır, ancaq dizi üstə yıxılmaqdır və ibadətlə qurtara bilər.
Müqəddəs olmaq – müstəsna bir şeydir, ədalətli olmaq isə qaydadır. Yolunuzdan
çıxın, yıxılın, günah iş görün, ancaq ədalətli olun.
Mümkün qədər az günah etmək – insan üçün qanun budur. Heç günah etməmək mələklərin arzusudur. Yer üzündə nə varsa, günaha tabedir. Günah cazibə qüvvəsinə malikdir”.