Simge
@WeepingAngel
635 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Nazım Hikmet'in Henüz Vakit Varken Gülüm isimli kitabını bitirdikten sonra elimde olduğu için hiç bekletmek istemedim bu kitabı. İyi de yapmışım Nazım'ın şiirlerinin her köşesi hala aklımda yer tutarken Piraye'nin düşündüklerini okumak çok hoşuma gitti.
Kitap her ne kadar Nazım ve Piraye'yi -daha çok Piraye'yi- anlatsa da çok detaya girmemiş neler olup bittiği hakkında. Ben daha öncesinde Nazım Hikmet'in hayatı hakkında birkaç bilgiye sahip olduğum ve hemen öncesinde şiir kitabını okuduğum için kitabı tam olarak anlamış bulunuyorum ama Nazım Hikmet'in hayatını gözden geçirmemiş biri kitabın hakkını veremediğini düşünebilir.
Açıkçası fazla detaylı anlatmasını tercih etmezdim yine de ama özet şeklinde sunulabilirdi olaylar diye düşünüyorum böyle birazcık karmaşık ve yetersiz olmuş bana kalırsa.
Kitap arada yazarın yazdığı kısımların da olmasıyla birlikte Piraye ile Nazım'ın fotoğrafları ve Piraye'nin Nazım'a yazdığı mektuplardan oluşuyor. Piraye'nin hislerini ilk elden okumak çok güzeldi ama mektupların sırayla olmaması hayal kırıklığına uğrattı. Bir mektupta Nazım Hikmet'in öldüğü zamanlardan bahsederken ertesi sayfada yaşadığı zamanin olması hoş olmamış.
Piraye'nin mektupları evet gayet açıklayıcı ve yazarın notları da öyle ama yine de Nazım Hikmet'in şiirlerinin veya mektuplarının da kitapta yer almasını isterdim. Böylece karşılıklı mektuplarını okumuş olurduk tabi Piraye'ye yazılan tam olarak 581 mektubu kitapta bulundurmak mümkün değil lakin sadece kitapta bahsi geçen mektupları okumak isterdim.
Bunlardan öte Piraye'nin sevgisi beni gerçekten ağır bir şekilde şaşırttı. Mektuplarının aksine ben Piraye'yi daha gururlu, daha ağırbaşlı ve daha ne yapacağını bilen biri sanıyordum. Her ne olursa olsun Nazım'a olan sevgisi ne boyutta olursa olsun hayatına çocukları
Reklam
Tam da bugünlerde hiç kitap okuyamadigim bugünlerde Karanlığın efendileri serisi beni kendime getirdi. İlk kitabın hemen ardından ikinci kitabı okumadığım aklıma geldi ve daha fazla kendimi durduramadım.
Maddox'tan sonra sıra Lucien'de. Şiddetten sonra bize anlatılan ölüm oldu. Açıkçası ilk kitapta ölüm son derece soğuk bulduğum çok da sevmediğim bir karakterdi lakin bu kitap onun hikayesi anlatıldığından saniyorum daha bir anladım bu tavrını ve aslında harika bir karakteri daha okuduğumu fark ettim.
Bir de tabiki Anya anarşi tanrıçası. Ashlyn'den de çok sevdim bu karakteri. Ne istediğini bilen, güçlü bir karakter. Ashlyn'den bahsetmişken bu kitapta Maddox ve Ashlyn açısından güzel bir haberle karşılaştım. Çok tatlıydı.
Bu kitapta ilkinde olduğundan çok daha olayla karşılaştım yani o da demek oluyor ki yavaş yavaş giriyoruz olayların içine. Bu durum beni daha da heyecanlandiriyor.
Yine ilk kitapta keşke mitoloji daha da bol olsa diye geçirmiştim içimden dualarım kabul olmuş. Bol bol mitoloji gördüm kitapta. Güzel bir artı olduğunu kabul etmem gerek.
Fedakarlıklar, fedakarlıklar. İki kitapta da sonlara doğru mükemmel fedakarlıklarda bulunuluyor karakterler tarafından. Sevginin, aşkın bu fedakarlıklara değebileceği çok güzel açıklanmış.
Her şey iyi hoş ama Paris'in yaşadığı olaya çok üzüldüm. Tabi yazarın kitabın sonundaki karakterler ve terimler Sözlüğü'nde bize bir ipucu verdiğini düşünüyorum. Umarım doğru anlamisimdir. Aksi olursa çok üzülürüm çünkü. Özellikle okumak istediğim Paris'in kitabı ama sanırım daha çevrilmemiş neyse beklerim ben.
Bu kitapta da cinsellik bulunuyor. Rahatsız olanlara kesinlikle önermiyorum lakin beni rahatsız etmedi bu durum.
Fantastik kitaplarda ilk üçe sokabileceğim bir seri. Umarım diğer kitapları da böyle olur. Herkese iyi
Kapak tasarımı, ismi ve New York Times'ın yorumu. Bu üçü birleşti ve beni kitabı almaya zorladılar resmen bir de arkadaş tavsiyesi olunca kitabı alıp okumak gerekli oldu.
Tam anlamıyla şiir gibi bir kitaptı. Başta böyle bir anlatıma alışık olmadığım için biraz sıkıldım ama sonrası çorap söküğü gibi geldi.
Kitap 4 bölümden oluşuyor ve bu bölümlerin hepsi baş karakter olan Judith'in sevdiği çocuğa anlattıkları.
Tavsiye edebileceğim bir kitap oldu. Herkese iyi okumalar. :)
Neyin gerçek neyin sahte olduğunu bir türlü anlayamamakla birlikte kitabın kapağını kapatmış bulunmaktayım. Ne okudum ben?
Her bir bölümü bir öncekiyle bağlantısı var mı yok mu diye arayarak bitirdim. Bu da beni her bölümden sonra düşünmeye itti.
Cinsellik ve küfrü içinde bolca barındırıyor. Cinsellik kısmı beni o kadar rahatsız etmemesine karşın karakterlerin fazlaca küfür etmeleri hoşuma gitmedi.
Kitabın son bölümünde Bay Şair'in yazdığı öykü çok güzeldi. Özellikle sonunu öyle bağlamasını o kadar sevdim ki. Çok özgün bir öykü olmuş lakin tek rahatsız olduğum nokta her cümlenin devrik olması oldu.
Teoman ise gerçekten sevdiğim bir karakter oldu. Gerçi ona ayrı bir karakter demek uygun olur mu bilemiyorum. Ama Teoman sempatik biri.
Kitapta sevdiğim bir diğer nokta ise Salti'nin Meltem'e olan aşkı oldu. Öyle güzel seviyor ki Meltem'i ve bu kelimelere o kadar güzel yansımış ki bu imrenmeme neden oldu.
Genel olarak sevdiğim ve tavsiye edebileceğim bir kitap oldu. Kitabı bana imzalı olarak gönderen yazarına çok teşekkür ediyorum. Umarım nice başarılarına daha şahit oluruz. Herkese iyi okumalar. :)
Ufacık bir kitap hem boyut olarak hem sayfa olarak. Sevginin 3 türü olduğunu öne sürüyor ve bunları anlatıyor. Daha önce de bir kitapta okumuştum bu sevginin 3 türünü. O yüzden pek de değişik gelmedi. Sonunda bütün bunları İsa'ya bağlaması da beni şaşırtmadı. Zaten kiliseye gittiğim bir gün İncil'in yanında vermişlerdi bu küçük kitabı ya da kitapçığı.
Reklam