Şeyma
@Wenma
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi·108 syf.·
10 günde okudu
·2021 18. kitabı
Reklam
Kitabın kapağı gibi toz pembe olsaydı keşke içinde anlatılanlar :) Biraz Damızlık Kızın Öyküsü biraz Sineklerin Tanrısı azıcık da Açlık Oyunlarını andıran bu kitabı tüm distopya sevenlere tavsiye ederim. Benim çok beğendiğim kitaplar arasına girdi bile.
Küçük kasabamızda kızların sihirleri olduğuna yani erkekleri etkisi altına alabilecek bir tür güçleri olduğuna inanılıyor ve 16 yaşına giren kızların bu sihirlerinden kurtulmaları için kasaba dışında bir yere sürülüp burada 13 ay hayatta kalma mücadelesi vermeleri anlatılıyor. Genç kızlar çitlerle çevrili, etrafında kızları kaçırıp öldürmek için bekleyen kaçakçıların olduğu bir yerde yaşamaya mahkum ediliyor.
Sevmediğim yönleri; keşke Erdem Yılı olayının motivasyonunu yani bu duruma nasıl geldiklerini bilseydik. Kasabada bir avuç erkek, kadınlara işkence eden bir düzen kurmuşlar ve dünyanın geri kalanı müdahale etmiyor mu? Dış dünyada birileri var evet ama pek bahsedilmiyor, onların bir yöneticisi yok mu? Bu duruma nasıl gelindiği biraz açıklansaydı daha çok ikna olabilirdik diye düşünüyorum. Onun dışında ilk sayfasından itibaren sürükleyici bir kitap, çok akıcı, merak uyandırıcı.
Andreas Doppler bir gün ormanda bisikletten düşüyor. Yerde yarı baygın yatarken ormanın ona garip bir huzur verdiğini hissediyor. Tüm sorumluluklarını geride bırakıp ormana çadır kurup ormanda yaşamaya başlıyor.
Kitapta genel olarak kapitalizm, modern dünya insanı ve tüketim çılgınlıkları mizahi bir dille eleştirilmiş. Yazarın kalemini ben daha dramatik, ağır bir dil olarak beklemiştim ama hiç öyle değildi. Güldüğüm bir çok yer oldu, dilini sevdim. Akıcı anlatımı vardı.
Ricky Gervais'in After Life dizisini izlediyseniz bana yer yer onu hatırlattı Doppler. İnsanlara bakış açıları, konuşma tarzları çok benzerdi.
Sonuç olarak gerçekten beğendiğim bir kitap oldu Doppler. Devam kitaplarını okumayı düşünüyorum. Merak ettiğiniz bir kitapsa tereddüt etmeden okuyabilirsiniz
Hem tarihi kurgu hem de fantastik bir kitap olan Sırt Krallığı Marie Lu'dan okuduğum ilk kitaptı. Bu kitabı sevip sevmediğime karar veremedim Orta halliydi benim için.
Wolfgang Amadeus Mozart'ı bilmeyen yoktur ama ablası Marianna Nannerl'in ismini belki hiç birimiz duymamışızdır. Nannerl'in tek bir dileği vardı; unutulmamak. Müziğiyle hep hatırlanmak..çünkü o da en az kardeşi Mozart kadar yetenekliydi. Ama yaşadığı dönem bunu duyurmasına izin vermemiş ne yazık ki...Kadınların beste yapması yasak. Hep hatırlanmayı dilediğinde onun sesini Sırt Krallığının prensi Hyacinth duyuyor.
Bu krallıkta her şey tersine...Kötüler iyi, iyiler kötü gözüküyor, ağaçların kökleri havada duruyor...Hyacinth, Nannerl ve küçük Mozartın hikayesi burda başlıyor.
Yazar Nannerl karakterini çok güzel yazmış, dönem şartlarına göre ilham verici bir hikayeydi. İki kardeş arasındaki sevgi bağını okumak da çok hoştu.
Akıcı bir kitaptı, mutlaka okuyun diyemesem de bu tarz fantastik kurguları seviyorsanız bi bakabilirsiniz :)
Reklam