Evet aşağıdaki kesiti okurken duygulanmamak elde değil çünkü Memo karşılıksız sevmişti ve sevdiği kız mutlu olsun diye kendini feda etmişti .
Sevdiği kızın , sevdiğini kurtarmak için …
Ahmet kurtulmuştu ve biliyordu Memo sayesinde kurtulduğunu .
Ve kafasında kötü düşünceler yer edinmişti .
Acaba Memo Gülbahardan ne istedi de ben kurtuldum .
Şüphe ve düşünceler sevdasının önüne geçti,
VE BU SEVDA YOK OLDU , TARİHE YAZILDI ….
Memo gibiler var olsun …
Memo derinden öyle bir inledi ki Gülbahar sarsıldı . uyurgezerliğinden silkinip kendine geldi.
“Ne istersen verir misin ?”
“Ne istersen veririm memo , yiğidim memo akrabam memo …”
Memo bir daha sordu:
“ Ne istersen verir misin ?”
“ Canımı iste canımı veririm memo . “ dedi Gülbahar , sesinde yenemediği korkusu , merakıyla .
Tekrarladı :
“ Ne istersen veririm memo , ne istersen …
yeter ki Ahmet kurtulsun . “
Memo sustu konuşmadı . Daldı , dondu kaldı . Yüzü ölü kandilin ışığında , mutlulukla pırıldadı . Sonra memo gülümsedi , elini uzattı.
Gülbaharın saçını okşadı dokunmaya kıyamayarak .
Gülbahar ne isteyecek diye merak ediyor , gerilmiş bütün bedeni , düşünceyiyle Memo’nun isteğini bekliyordu .