Ama sen yoksulluğumla dalga geçiyorsun
Hayaller saçıyorsun zihnime, bol bol sevgi ve umut resimleri çizdiriyorsun.
Pollock gibi hesapsız...
Akıyor yanaklarımdan gülüşler tuzlu ıslaklık yerine. Hissediyorum sanki tenimde gezen rüzgarı, bir savruluşu ağır çekimde...
Acımasızsın sevgilim,yarınlar yokmuş gibi dünya durmuş gibi sen ve ben ruhu bakışıklı, düşük bağışıklığı yaşama.
Vitaminim, mineralim sende.
Sen ve ben blurlu merceklerden yalnız kalplerimizi seçebiliyoruz iyi bak nasıl kıpır kıpırız orada hala, bir yaşam ümidi var gördün mü?
Hadi sevgilim işte bu bizim hayat bulacağımız gezegen.
Gidelim.