Sessizim… ama içimde çok şey var.
İçimde bir boşluk var evet, ama korku yok.
Sen çıktığında…gökyüzü değişmiyor aslında.
Ben değişiyorum.
Işığın bana değdiğinde, karanlığım yok olmuyor…anlam kazanıyor.
Sana ihtiyacım var mı, bilmiyorum.
Ama sen varken…
kendimi daha az kayıp hissediyorum.
Bu bir eksiklik değil, bir eşlik.
Bazen seni izliyorum sadece.
Hiç dokunmadan.
Çünkü biliyorum…
fazla yaklaşınca ışık da kaybolur.
O yüzden ben yerimdeyim.
Gece gibi.
Sen de yerindesin.
Ay gibi.
Gitme demiyorum sana…çünkü gidebilen şey tutulmaz.
Ama şunu biliyorum:Sen olmadığında
gökyüzü eksilmiyor…ben eksiliyorum.
Ve belki de mesele şu: Ben geceyim diye değil… sen ay olduğun için değil…
aynı gökyüzünde denk geldiğimiz için güzeliz.
💙Yasemen Birses ve Rüzgâr🌬