Onu kurban edilecekler kovasına koymam gerektiğini söylüyor.
"Neye ?"
Özlenenler çöp kutusuna.
"O da ne ?"
İstediğin şeyleri koyduğun bir kutu.İstemediğini göstermek için.
"Ama istiyorum "
Gülümsüyor ve sonra ,istemek ,istemek , istemek, diyor.
"Sen oraya neler koydun ?diye soruyorum.
İlk olarak yaşamayı sayabilirim .Şimdiyse gitmeyi.Galiba gerçekten gitmek istiyorum.
"Neyi isteyip istemediğini kime göstermeye çalışıyoruz ki ? diye soruyorum."Bu çöp kutusu kim için var ?"
Bizim için .Kendimize .Başka kimseye değil.
İstediğini düşündüğün şey , hayatın sana vereceği şey karşısında hiçbir şeydir.
"Nasıl yani ?Hem sen bunu nereden öğrendin?"
Hayatın hayal gücü bizimkinden çok daha geniştir.Bizimkinden çok daha büyük bir aklı vardır hayatın.