Çeşit çeşit insan gelip bana hikayesini anlattı ,sanki anlata anlata üzerinden geçtikleri bir köprüydüm ben ;sonra da çekip gittiler ve bir daha da geri dönmediler
Bir tür soygun ganimetiydi nihayetinde zaman.Biz onu dünyadan arakladığımızı sanırken,dünya ömrümüzden tırtıklardı.Biz ona yaslanıp bir şeylerin başlamasını beklerken,o tüm varlığıyla bir şeyleri bitirmeye adanmıştı