"Sana anlatamadıklarımı duvara ve yastığıma anlatmaya başladım. İçimde tuttukça çürüyor, dışarı vurdukça deli sanılıyorum. Ben, sana düşüyorum. Gitgide. Tüm meylim sana doğru. Ağırlık merkezim bile sen olmuşsun sanıyorum. Üzerine düşüşüm belki de bu yüzden. Bilmiyorum..."
"Bazen bir şarkı hatırlatır seni. Öyle hiç yoktan var olursun birdenbire, tıpkı sevgin gibi. Üstelik yalnız da değilsindir, derin bir özlem ve bolca hüzün vardır hep yanında."
'Vazgeçmek de affetmek de zaruridir. Çünkü bu ikisi olmadan da özgür sayılmaz insan. Vazgeçmezse mecbur, affetmezse saplı kalır. Ve şüphesiz bu felaket bir durumdur. Akıp giden zamanda kendini askıya almaya benzer bu. Kimseye dokunamadan, karışamadan geçip gider.'