Klasik savaşta yenilen bir grubun/ toplumun, yeniden kendini toparlayıp ayağa kalkması mümkün olabilir ama psikolojik savaşta kaybetmiş, zihinleri esiri olmuş kişi ve kitlelerin özgürleşmeleri mümkün değildir.
Klasik savaş, bedenleri, cepheleri, cephaneleri, stratejik mekanları ve Toprakları hedeflerken, psikolojik savaş beyinleri, düşünceleri, algıları, yorumları ve gönülleri hedeflemektedir. Psikolojik savaşın maliyeti daha az, sonuçları ise daha kalıcıdır.
“Psikolojik savaşın saldırı ve savunma silahı; propaganda, eğitim ve provokasyon; cephanesi ise söz, yazı, resim, broşür veya e-posta şeklindeki bilgidir.”