Bazı duygular kelimeye dökülmez.
İnsan bazen sadece içinde yaşar kendini.
Ve bu dünyada en çok yorulduğum şey,
anlatmaya çalıştığım halde
yine de anlaşılamamak oldu.
Hiç gelmeyecek birine
günlük tutar gibi yazarsın içinden geçenleri.
Ama gönderemezsin.
Çünkü bilirsin…
Gelmeyecektir.
Ama sen, sanki her an kapı çalacakmış gibi
rafları düzenler, saçını toplar,
kalbini düzene sokarsın.
Bir gelmeyeceğe
hazırlanmanın adı olur: “beklemek”.