Fırtına da kendi resmini yapabilirdi gri damlalarla. Islanmış, sırılsıklam ve sıçramalarla dolu. Ne garip, aklıma gelen bütün kelimelerde S harfi var! Kelimelerle konuşulmamış bir gönül bağım var, belki de konuşamadığım için. Kelimelerim sanki denizin altındaki baloncuklar gibi etrafımda yüzüyor, benimle birlikte yüzüyor, içimde yüzüyor, duyulmak için çığlıklar atıyor sessizce. Aynı zamanda kelimeler beni tamamlıyor da. Ki bu ironik çünkü dediğim gibi, konuşamıyorum. Ama bu beni susturmuyor. O yüzden benim için kötü hissetmeye kalkmayın çünkü söyleyecek çok şeyim var.
Her bir yağmur damlasının yere vuruşu küçük patlamalar gibi olmaya başlamıştı. Kimsenin tek bir yağmur damlasını duyabileceğini sanmıyorum ama her biri kendi müziğini yaratıyordu. Ritmik ve gri.