"Namuslu bir insanım diye övünülür mü hiç? Herkes namuslu olmak zorunda değil midir?
Reklam
Dostoyevski haklıydı.. Bu kadar güzel bir gökyüzü altında, bu kadar kötü insan nasıl yaşayabiliyordu.
“ruhunun diğer yarısıyla tanıştığında başkalarıyla neden işlerin yürümediğini anlayacaksın.”
Sessizliğin kulakları çınlattığını o gün öğrendim. Sağır ediciydi. Sanırım babam hayatı boyunca bu sağır edici sessizlikten kurtulmaya çalışıyordu. Sessizlik etrafını sarmışsa,anıları zihninden uzak tutmak çok zordur. Hepsi birden peydah olur. Ve onlardan kurtulman imkânsız olur.
Reklam