WizardStrudel
@WizardStrudel
ig: booksoflumos
#spoiler içerir
Gothikana ilk yayınlanacağını duyduğum andan itibaren merakla beklediğim bir kitaptı. Bu yazarın daha öncede kitaplarını okumuştum, özellikle de The Predator ve The Reaper gerçekten çok hoşuma gitmişti o nedenle bu kitaba da bir şans vermek istedim. Her ne kadar burada gördüğüm bir kaç anlamsız derecede kötü yorum başlamadan önce beni ürkütse de, Gothikana’yı çok beğendiğimi rahatlıkla söyleyebilirim.
Gotik edebiyat-tema pek sevdiğimi söyleyemem daha doğrusu önceden hiç okumadığım için önyargılıydım. Ancak ilk sayfalardan itibaren “Vay canına evet gerçekten farklı bir şey okuyorum” moduna girdim. Uzun zamandan beri birbirinin replikası kurgular ve erkek karakterler okumaktan sıkılmıştım bu yüzden Gothikana tam da zamanında imdadıma yetişti. Bunun yanı sıra yazar Gotik havayı öyle iyi yansıtmış ki zaman zaman ürperdim bazı sahnelerde.
Eksikleri yok muydu ? Tabiki de vardı. Özellikle kurguda açıklanmayan ve üstünkörü geçilen bazı noktalar beni de düşündürdü. Mesela ormanın içindeki kulübe kilitliyken içerde olan uzun boylu figür kimdi ? Vad Corvina’nın annesini tam olarak nasıl buldu ? Roy göle nasıl düştü ? Diğer kaybolmalardan kim sorumlu ? Bu gibi şeyler aklıma takıldı ama beni çok da rahatsız etmedi. Hatta kitabın sonunun ucu açık bırakılması daha bile iyi olmuş diyebilirim böylece herkes kendi kafasına yatan neden/sonuç ilişkisini kurabilir ve kitap gizemini kaybetmez.
Çiftimize de değinmek gerekirse, bu ikilin arasındaki kimyayı ve cinsel gerilimi kelimelere dökemem arkadaşlar anlatılmaz yaşanır. Uzun zamandan beri ilk defa “Evet smut böyle yazılır işte” dedim o kadar yani. Fazla bulanlar olmuş tabiki de olabilir ama yazar bunun uyarısını peşin peşin yapıyor böyle bir içerik var diye. Yıllarca erotik kitap diye pazarlanan Fifty Shades ve
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
#spoiler içerir
Yani bilemedim.
Bu seriyle ilgili karışık hislerim devam ediyor. İlk kitaba olan beklentim bir hayli büyüktü ve okuduktan sonra hayal kırıklığına uğramıştım. Yine de gidişatı merak ettiğimden Yabancı Bir İlahi’ye de bir şans vermek istedim ve sanırım yine aradığımı bulamadım.
Öncelikle yazarın aksiyon/romantizm/gizem dengesini iyi kuramadığını düşünüyorum. Kitabın yarısı boyunca Des ve Callie’nin cinsel çekimini okuduk ve bu sırada olayın gidişatını etkileyecek pek bir olay olmadı. Bu çifti ben seviyorum, özellikle de Des’i ama keşke kurgu daha iyi adapte edilseydi bu ilişkiye. Beni rahatsız şeylerden bir diğeri ise yine aynı ilk kitaptaki gibi bazı önemli sayılabilecek olayların çok üstünkörü bir şekilde geçilmesiydi. Böyle olunca gerçekten bütün tadım kaçıyor.
Hemen araya şunu da ekleyeyim. Bu Temper’ın olayı nedir ? Bunu cidden soruyorum. Des’in krallığına elini kolunu sallayarak girişinden tutun kitap boyunca söylediği her şey yaptığı her hareket aşırı gereksiz ve saçma bir karakterdi okuma zevkimi kaçırdı resmen. Kurgunun gidişatına hiçbir faydasının olmaması da cabası. Yine aynı onunla birlikte Malaki de gereksiz karakterlerden biriydi ve sanıyorum üçüncü kitapta yine maruz kalacağız bu ikiliye. Bunu da söylemeseydim olmazdı: Kitap boyunca Callie’nin çok fazla saçma davranışı oldu ona da anlam veremedim. (Mara’nın kucağına oturmasından tut Des'in askerleri kaçıran kişi olabileceğinden şüphelenmesine kadar).Yazar neyi denemek istemiş anlamadım.
Son olarak da kitabın gizem tarafına değinmek istiyorum. Fauna Sarayında askerleri kaçıran kişi ben buradayım diye bağırıyordu resmen ama bizim ultra zeki dedektif Callypso ve kaç yüz yaşındaki kocası bunu ayamadı. Ağaçların kanamasıyla ilgili mevzuyuda ilk okuyuşta çözdüm zaten. Demem bu anlamda da
Bir tutam vampir kurgu, bir tutam açlık oyunları, bir tutam ACOTAR ve hatta bir tutam Kan ve Külden. Her ne kadar güzel başlasa da sonlara doğru kitaba olan tüm ilgimi kaybettim. Bunda birden fazla etken var tabiki mesela bunlardan bir tanesi Kejari’de gerçekleşen mücadelelerin üstünkörü anlatılması, karakterlerle bağ kurulamaması vs vs. Açıkçası sonlara doğru ilgimi kaybettiğim için sondaki twiste de şaşıramadım. Yani eh işte
Bu yazarın türkçeye çevrilen kitaplarını okumuştum ve düşüncem “Eh işte güzel” olarak kalmıştı. Daha sonrasında bookstagrammerların Queens and Monsters serisini çok övdüğünü görünce de bir şans vermek istedim. Henüz türkçeye çevrilmedi bu seri ancak puanları Goodreads’de baya iyi yani belki bu senenin sonlarına doğru yayın programına alındığını görebiliriz.
Brutal Vows serinin son, yani 4. kitabı ve bir önceki kitapta gördüğümüz bir karakter olan Quinn’in hikayesini anlatıyor. Bu arada serideki kitaplar her ne kadar tek başına alınıp okunulabilir gibi gözükse de bence ilk kitaptan başlayıp sırayla ilerlemek gerek çünkü hepsinde bir önceki kitapta gördüğümüz karakterin hikayesi var.
Quinn bir önceki kitaptan (Savage Hearts) bildiğim ve son dakika yaptığı saçmalık olmasa sevdiğim bir karakterdi zaten ama yine de hikayesini okumak için sabırsızlanmıyordum. Kısaca olaydan bahsetmek gerekirse: İtalyan mafyasının küçük kızlarıyla evlenmek için ailenin yanına gelen Quinn, kızın halasını yani Bianca’yı görünce ona vuruluyor. Ancak Bianca’nın yeğeniyle evleneceğini daha önceden söylediği için ona olan ilgisini bastırmaya çalışıyor ve bunda tabiki de çok başarılı olamıyor. Diğer yandan yeğeninin ondan yaşça çok büyük biriyle evlenmesine en baştan beri karşı çıkan Bianca da her ne kadar aksini iddaa etse de Quinn’le tanıştığı ilk andan itibaren ona bir çekim hissediyor. Kaderin oyunu o ki tam düğünün olacağı gün bir olay oluyor ve yeğeni yerine Quinnle o evleniyor.
E-Book olarak okuduğum için kitap yaklaşık 500 küsür sayfaya denk geliyordu ve neredeyse yarısına kadar bu ikilinin arasında alev alev olan o cinsel çekim harici başka bir şey okuyamadık. Ancak kitap bir anda bir açılıyor ki görmeyin dostlar. Alev alev yanma garantisi veriyorum size hem de yaklaşık 80 sayfa falan
Kurgunun saçmalığını kelimelere dökecek gücü kendimde bulamadım bir süre.Gerçi kitabı okurken de “Ben ne okuyorum ya ??” modundaydım da o da ayrı bir mesele. Leo’un kardeşi Tiernan’ın hikayesini okuyup baya beğenmiştim ancak bunu okurken inanılmaz hayal kırıklığına uğradım.
Haley’nin ailesi diğer Constantine’lerden farklı olarak daha gözlerden uzak ve maddi açıdan sıkıntılı bir hayat sürmektedir. Babası ve erkek kardeşiyle sıradan bir şekilde yaşarken bir gün babası projeleri için bir yatırımcı bulduğundan bahsediyor ve bu yatırımcıyla bir sözleşme imzalayacağını anlatıyor. Bu yatırımcı ise Bishop’s Landing’in canavarı lakaplı Leo Morelli. Leo tabiki de yeşil enerjiye olan hayranlığından değil, geçmişte kendine ve kız kardeşine yapılanların intikamını almak için böyle bir sözleşme yapmak istiyor. Haley’ciğimizin babası ise o kadar naif ki, projelerinin bütün haklarını 50 bin dolar gibi komik bir para için Leo’ya devretmiş oluyor ve ne oluyorsa bundan sonra oluyor. Ciddi söylüyorum bundan sonra olanlar o kadar saçma ki aklınız almaz.
Sevgili Haleyciğimiz babasının sözleşmesini feshettirmek için gidip Leo’ya yalvarıyor ve Leo’da 1 ay ona kendini teslim etmesi karşılığında (her anlamda) sözleşmeyi feshedeceğini söylüyor. Aptal Haley ise bunu kabul ediyor.
Yemin ederim ki her şey çok saçmaydı öyle ki kendimde açıklayabilecek gücü görmüyorum. Bu yorumu da olur da ileride çevrilecek kitap biter de sıra buna gelirse diye yazıyorum. Okumayın kardeşim. Hatta direkt çevirmeyin.
