Soğuktu hava. Bir mayis ayı havasına benzemiyordu. Daha cok kasım yada mart olmalıydı bu havanın hakim olduğu zaman .Delikanli istanbulun havasını biliyordu , hazırlıklıydı ama yine üşüyor kot ceketinin düğmelerini iliklemek ve yakasını kaldırıp soğuk havanın tahribatını azaltmak niyetindeydi. Ayni zamanda esiyordu da hava . Yeni açmış taze yapraklarin kimildanislarindan belliydi herşey . Tek başınaydı her zaman ki gibi . Sokak aralarında kedilerin kavgalarinini işitiyordu. Deniz seviyesinden yüksek bir tepede küçük bir mahalle parkiydi burası kimseler yoktu belli ki hava hissettiği kadar soğuktu insanlar evlerin de oturmayı tercih ediyorlardi. Bir uçak gördü semalarda sabiha gökçen havalanına giderken aniden rotasını Atatürk Havaalanina dogru çevirdiğini farketti . Pilotun neden rotasını değiştirdiğini düşünmeye başladı delikanlı . Belki bunu hiçbir zaman bilemeyecekti ama merak etmiyor da değildi, o uçağın içerisinde neler olup bittigini ..... Sonra bir yıldız gördü sürekli ilerliyordu gökyüzünde bir uçak olamazdi bu bir yıldız kayması kadar da hızlı değildi ... Soguk ve yıldızlı bir geceden geriye kalanlar..