Aşkın büyük kısmı gerçekten de deli saçması bir paranoya. Beyin dopamin, oksitosin, norepinefrin bombalıyor; mantık devre dışı kalıyor, her mesajı 17 kez okuyorsun, “neden 7 dakika gecikti” diye senaryolar yazıyorsun, bir bakışa, bir kelimeye anlamlar yüklüyorsun ki çoğu zaman o kişi o kadar derin düşünmemiştir bile. Kıskançlık, idealizasyon, terk edilme korkusu… Hepsi klasik paranoid düşünce örneği. Psikiyatri kitaplarında “geçici psikoz” diye geçse yeridir.