İnsanın en sevdikleri kefene sarılı bedeni üzerine toprak atar ve sonra onu toprak altında bırakarak geri döner. Ölü ise, ne dünya ile ne de dünyalıklarla hiçbir rabıtası kalmadığı halde Rabbi’ne yönelir. Dünyanın oyun ve eğlence olduğunu, onun sahnesinin kapandığını, geride bıraktığı dünyalıkların yük olduğunu görür. Her namaza başlayışta, her tekbir alışta bu hakikatleri düşünür ya da düşünmesi için “Allah-u Ekber” der Müslüman. Dünyanın görünen yüzüne bakıp, oyunu gerçek zanneden zâhirperestlerle arasına mesafe koyar.