Bir insanı tanıdığımızı zannediyorsunuz, oysa sadece belirli bir zaviyeden çekilmiş fotoğrafı var elinizde, o kadar. İnsan çok daha fazla bir şey.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kendini tanımak her zaman çok matah bir şey değil.
…ama insanız en nihayetinde. Acı çekmek istemiyoruz.
Belki aşk da sanattır, malzemesi ruh ve vücut olan bir sanat.
En çok bu düşündürüyor son zamanlarda. Aklımızın içindeki ölüler… Onlar biz yaşadığımız sürece yaşayacaklar, bizimle birlikte var olacaklar…